ყველაზე “ხმოვანი” უხმო კინო

იმდენი ხანია პოსტი აღარ დამიწერია, პოსტი კი არა ბლოგზეც აღარ შემოვდივარ, მაგრამ არსებობს ისეთი რამეები, რაც ისე შთაგაგონებს, რომ კარგახნის მივიწყებულ ბლოგსაც გაგაცოცხლებინებს. ამ შემთხვევაში ჩემთვის ასეთი შთაგონების წყაროდ ფილმები იქცევა ხოლმე და ახლაც ასე მოხდა. 

 Image

  მიშელ ჰაზანავიჩუსის “არტისტი” ალბათ ბევრმა უკვე ნახა და მასზე რაიმეს დაწერა ძალიან დაგვიანებულიც არის, მაგრამ მე ჩემსას ვცდი 🙂

უხმო ფილმი, შავ–თეთრი ცოტა უცნაურია  3 დე–ს ეპოქაში,  თუმცა ჰაზანავიჩუსმა ძალიან გაბედული გადაწყვეტილება მიიღო და ერთი შეხევდით არარეალური პროექტი, არარელაუირ ყველანაირი გაგებით–კომერციულად, ყურებადობით–ყველაზე მომგებიან ფილმად აქცია. ერთი კვირაც არ გასულა ჯერ, რაც “არტისტი” ოსკარის ტრიუმფატორად იქცა.

 

“არტის” ჩემთვის ერთი მსახიობის კინოა, არ ვამბობ, რომ ბერენის ბეჟო ცუდად თამაშობს, მაგრამ მისი პერსონაჟი, პეპი მილერი მხოლოდ დამატებაა გენიალური ჯორჯ ვალტინის. ფილმს განუმეორებელს  ჰაზნავიჩუსის რეჟისურისა და ლუდოვიკ ბურსის მუსიკასთან  ერთად ჟან დიუჟარდენი ქმნის. მისი თამაშის მანერა ზუსტად აცოცხლებს უხმო ფილმის ესთეტიკას. ოქროს გლობუსის მიღებისას სცენაზე ასულმა დიუჟარდენმა სამდალობელ სიაში თავისი წარბებიც მოიხსენია, მართლაც წარბი მისი განუყრელია რეკვიზიტია თამაშისას. 

 Image

უყურებ ფილმს და ხვდები, რომ ტექნოლოგიური წინსვლა, სამი დე მწვანე ფონი, კომპიუტერული გრაფიკა –ეს ყველაფერი და უამრავი თანხა სულაც არაა საჭირო იმისთვის, რომ შექმნა ყველაზე მეტყველი ფილმი. უხმო, შავ–თეთრი, მაგრამ  ბევრისმთქმელი. ჰაზანავიჩუსმა გადაიღო  სიყვარულის ისტორია, თუმცა არამხოლოდ კაცის და ქალის. პეპი მიელრი კინოვარსკვალვ ჟორჟ ვალენტინზეა შეყვარებული, რეჟისორი იმის ხაზგასასმელად, რომ დიუჟარდენის გმირი პეპის ნამდვილი კუმირია ხშირად კადრებში კომპოზიციას ისე აწყობს, რომ აქცენტირებულია ვალენტინის სახე, როგორც კერპის. მაგალითად პეპის სახლში დიუჟარდენის პოზა, როდესაც მას პეპი უვლის, კადრი დავიდის ცნობილ ნახატს “მარატის სიკვიდლს” გაგახსნებთ, ან მაშინ როდესაც საწოლში წამომჯდარი ვალენტინი პეპის ელაპარაკება, ის მასზე ერთი თავით მაღლა დგას და ლოგინის ჩარდახებიც გარშემო როგორც შარავანდენდი ისე ადგას.

 Image

ერთ–ერთ ინტერვიუში ფილმში ერთ–ერთი მთავარი გმირის შემსრუელებლმა, ლეგენდარულმა მსახიობმა ჯეიმს კრომველმა თქვა, რომ ეს არის ისტორია ფილმების სიყვარულზე. ჯორჯ ვალენტინის მაგალითზე, 21 საუკუნეში ალბათ ყველაზე კარგად ვხედავთ რას განიცდიდა ჩაპლინი, როდესაც მან იმ ნოვაციაზე შეიტყო, რომლის დაჯერება და წარმოდგენაც კი არ უნდოდა. 

წელს ოსკარისთვის დაახლოებით ერთNაირი თემატიკის ორი ფილმი იბრძოლდა. ალბათ ვისაც “არტისტი” და:ჰუგოც” ნანახი აქვს რემინისცენციას ამ ორ ფილმს შორის მარტივად დაინახავს. მელიესი და ვალენტინი–ორივეს კინოსიყვარული აერთიანებს.შთაბეჭდილება რჩება რომ ჰაზანავიჩუსი და სკორსეზე სცენების გადაღენის დროსაც ერთნაირად აზროვნებდნენ (ფირების დაწვა). ერთ შემთხვევაში ვალენტინი ეთხოვება მისთვის ძვირფას ნამუშევრებსა და “არტისტშიც”, ისევე როგორც “ჰუგოში” ერთი ყველაზე ძვირფასი ნამუშევარი გადარჩება.

 Image

და ბოლოს საქართველო “არტისტში”. მეხუთე წუთზე კარგად ჩანს ტიტრი” დიდხანს სიცოცხლე თავისუფალ საქართველოს”.  როდესაც ფილმი პირველად ვნახე დარწმუნებული ვიყავი, რომ ლაპარაკი სწორედ ჩვენს ქვეყანაზე იყო, შემდეგ მსოფლიო პრესაშიც მოვიძიე მასალა და ამაში კიდევ უფრო დავრწმუნდი, 

 Image

და ბოლოს დატკბით “არტისტის” ულამაზესი საუნდტრეკით, რომელისთვისაც წელს ოსკარი კომპოზიტორმა ლუდოვიკ ბურსმა ძალიან დამსახურებულად მიიღო.

 http://www.youtube.com/watch?v=ZoertqUoW4A

 

3 thoughts on “ყველაზე “ხმოვანი” უხმო კინო

  1. ძალიან ლამაზად და საინტერესოდ წერ, რუსა! შენი თაყვანისმცემელი გავხდი 🙂 აბა ველოდები შენს მომავალ პოსტს! თამილა

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s